Mens-zijn. Met de emoties die daarbij horen omarmen. Het valt niet altijd mee. Terwijl het zo gemakkelijk lijkt, als je iemand anders dit ziet doen.

Okay, sommige emoties zijn ook niet zo lastig te omarmen. Die omarmen je zelfs terug, alsof je er helemaal in op kunt gaan. Voor de 1 is dit verdriet, daar komen sommige mensen zelfs moeilijk los van. Voor anderen boosheid. Wanneer ze die boosheid eenmaal in hun lijf en leven toe laten, dan plakt die boosheid aan hen vast. Omarmen? Volledige overgave. Afscheid nemen van die krachtige emotie wordt dan bijna onmogelijk.

Maar kun je dit versmelten met je gevoelens, eigenlijk nog wel omarmen noemen? En waarom is de ene emotie zoveel gemakkelijker toe te laten dan de andere?

Omarmen – vanuit Liefde omhelsd

Wanneer je een mens omarmt, dan is dit (ideaal gezien) vanuit liefde. Je houdt oprecht van diegene en omarmt hem of haar, met alles wat erbij hoort. Eigenschappen die je leuk vindt, trekken die je minder aanstaan. Alles, in 1 pakket. 2 armen er omheen.

Stel nu eens dat we onze emoties, met dezelfde liefde tegemoet zouden treden. Met alles wat erbij hoort. Het vuur van je boosheid – en de vernietigende kracht ook. Vanuit liefde, 2 armen er omheen. 2 koesterende handen, die de emotie dragen.

Ik zie het al voor me. De boosheid vertraagt. Wordt zachter, bijna doorschijnend. De pure kracht blijft over, smeulend. Verdriet, dat gaat stromen. Als een reinigend beekje. Het wast de wonden schoon, zodat ze daarna kunnen drogen. Drogen aan de zon van liefde. Helen, van binnenuit.

Pure emotie

De emotie, wordt een pure emotie. Zoals ze bedoels is. Want ja, ze is bedoeld. Emotie is niet een toevallige fout in de evolutie, waar wij als mens onder gebukt moeten gaan.

Emotie is eigenlijk gewoon energie die beweegt. Stroomt. E-motion. “Energy in motion”.

En wanneer die beweging doet waarvoor het bedoeld is, dan maakt het dingen af. Het zet ons in beweging, met de neus de juiste kant op. Boosheid is de kracht die grenzen van bescherming stelt … daarna weer uitdooft en slapend ligt te wachten tot het nodig is. Verdriet is de reiniging en verkoeling van water, in een gepijnigd leven. Het maakt schoon, zo teder als geen hand zou kunnen. Het stroomt met wijsheid, precies daar waar het nodig is.  Vreugde maakt ons wakker uit een dromenloze slaap. Het wakkert ons innerlijk vuur aan. Laat ons zingen en dansen, tot ons hart … bijna barst.

Emotie die gehaat wordt

Maar wanneer emotie gehaat wordt, kan het niet meer doen wat het wil doen. Het moet bevriezen of wordt weg gedrukt, naar een donkere plaats die niemand kent. Als mens, kunnen we soms niet anders. Want al die energie die door ons heen beweegt? Dat is soms bijna niet te dragen. Ons lichaam spat bijna uit elkaar, we verdwijnen en kunnen nog maar 1 ding doen om te overleven. Die emotie, die moet weg!

We omarmen onszelf meer dan de emotie die door ons raast. Ook al is het geen omarming uit liefde, maar eerder als een wanhoopsdaad. De haat voor de emotie spreidt als een zwarte stroperige vlek zijn tentakels uit. Blijft liggen op de plek waar eerst de emotie lag. De beweging verstijft. Wordt kil en leeg. Maar alles beter dan het ondraaglijke vuur van een emotie die ons dingen laat doen die we niet willen doen.

Want die emotie, die wil ons grenzen laten stellen, terwijl daar de dood op staat. En wil ons laten huilen, zodat we uitgelachen en verstoten worden. Hij wil ons laten dansen, op een plaats waar dansen strikt verbonden is. De keuze is snel gemaakt. Ht gevoel wordt gedempt en maakt plaats voor aangepastheid. Erbij horen. Overleven.

Wanneer je hart zich opent en emoties ontdooien

Tot op een dag, de zon gaat schijnen. Je hart rekt zich een beetje uit, om de stralen op te kunnen vangen. Als Doornroosje, die na 100 jaren slaap weer wakker wordt gekust.

De zon die schijnt, is de zon van bewustzijn. Het licht, is het licht van je ziel en je zielenfamilie.

Want in het plan en de blauwdruk van onze ziel, ligt altijd een moment klaar, waarop jij als mens weer echt mag gaan voelen. Ook de dingen, die je liever niet meer wilde voelen. En de emoties die je af en toe verteren, zo intens dat je eigenlijk niet meer voelt wat ze je willen zeggen.

En voor ieder mens, is dat verboden gevoel een ander. De 1 kan boosheid nauwelijks dragen en verdragen – of wordt er regelmatig door verteerd. De ander schaamt zich voor verdriet, zodat het heilzame meer van tranen lijkt verdord en opgedroogd. Of wordt zomaar overvallen door eindeloze poelen van onstopbaar verdriet – zonder dat het tot een heling leidt. Een derde durft niet meer echt blij te zijn, de dans is verstard in een muziekloze pas.

Een slapend been dat wakker wordt

Het weer echt en diep mogen voelen, is een krachtig moment. Maar ook, niet altijd gemakkelijk. Het vraagt het omarmen van emoties, waar je bang voor bent. Die je de vrees voor je leven laten voelen. En het vraagt een op handen dragen van die emoties, zodat je er niet door verteerd wordt – en ze kunnen doen waarvoor ze bedoeld zijn.

Het weer gaan omarmen van je emoties – van ze houden met heel je hart –  is als een slapend been dat wakker wordt. Het tintelt, voelt raar, alsof het nauwelijks nog bij je hoort. Soms wil je liever dat je hart en je emoties weer gaan slapen. Dat alles weer rustig wordt zoals vroeger. De reis lijkt te zwaar en je zou willen, dat je de hoop verloor en het gewoon kon opgeven.

Want ja, dit is wat je wilt en wat niet anders kan. Er is geen weg terug, nu deze nieuwe weg in jou geboren is. En ja, soms valt het je zwaar om te houden van datgene wat je pijn doet of gedaan heeft. Soms valt het je zwaar om nog te blijven vertrouwen dat je door de rollercoaster van gevoelens komt – dat je niet alleen worstelt, maar ook weer boven komt!

Het omarmen van je emoties geeft vertrouwen

En vreemd genoeg, krijg je dit vertrouwen door steeds opnieuw gewoon maar te ‘doen’. Iedere keer dat jij de intentie hebt om je emoties te omarmen, gewoon zoals ze zijn, groeit je vertrouwen. Meer dan je nu misschien voor mogelijk houdt. Want als je kunt leren om te houden van datgene wat jou van binnenuit beweegt, kom je dichter bij wie je werkelijk bent.

Want emoties, zijn behalve een hoop gevoelens in je lichaam, ook een signaal van je ziel. Een signaal dat jou kan helpen om te gaan leven zoals het echt bij je past. Op een spirituele manier.

Stappenplan

Wanneer je deze blog hebt gelezen ben je ongetwijfeld van plan om jouw emoties te omarmen. Vaker, dan je nu doet. Met meer liefde en kracht.

Maar als mens, valt het in het heetst van de strijd niet altijd mee om je aan je voornemen te houden. Daarom heb ik een stappenplan gemaakt. Een aantal stappen die voor mij en mijn klanten goed werken – en ik verwacht dat ze ook jou goed gaan doen.

De belangrijke stappen om bij deze omarming te komen zijn:

  1. Accepteer dat het is, zoals het is. Vanuit zachtheid en liefde voor jezelf. Dat jij bent wie je bent. Als mens, als ziel. Vergeef jezelf en je omgeving voor dat waar je moeite mee hebt. En vind in je hart de dankbaarheid voor alles waar je blij mee bent, wat goed gaat in je leven.
  2. Neem even de tijd om rustig met jezelf te zijn. Verbind je met je hart. Van daaruit met het hart van de aarde en het hart van het Universum. Stel je open voor de  onvoorwaardelijke liefde en ondersteuning voor jou. Voor jou als mens. Voor jou als ziel. Voel hierin de emotie in je lichaam, door je denken en voelen gaan.
  3. Stel je voor, dat je die emotie zachtjes in je hart plaatst. Dat het er helemaal mag zijn, zonder dat je dit fysiek hoeft uit te leven. Stel je voor, dat die emotie er helemaal mag zijn en jou haar boodschap mag geven. Jij luistert zachtjes, vanuit de liefde van je hart.
  4. Zeg tegen jezelf en de emotie: ik hou van je. Ik vergeef je. Ik hou van je. Ik vergeef je. Zolang, tot je de emotie zachtjes voelt stromen, misschien nog meer van haar boodschap aan jou over brengend.

Emoties als hartelijke, stromende boodschappers

Deze oefening, mag je vaker doen. En zul je waarschijnlijk ook vaker willen doen. Want hardnekkige verdrongen, opstandige emoties hebben meestal wat tijd nodig. Om weer hartelijke, stromende boodschappers te kunnen zijn.

En iedere keer dat je deze oefening doet, wordt het gemakkelijker. En krachtiger. Zodat jij en je emoties steeds betere vrienden worden. Elkaar omarmen, als 2 handen op 1 buik van onvoorwaardelijke Liefde.